کتاب «روشهای بهرهگیری از اهداف دین در اجتهاد»، اثری تخصصی در حوزه اصول فقه و روششناسی اجتهاد است که به بررسی نظاممند جایگاه و کارکرد «مقاصد شریعت» در فرآیند استنباط احکام شرعی میپردازد. این اثر با رویکردی تحلیلی و ساختاریافته، به تبیین چگونگی استفاده از اهداف کلان دین در استخراج احکام فقهی اهتمام دارد و خود را از ژانر آثار صرفاً توصیفی در زمینه مقاصد جدا میسازد. تمرکز اصلی کتاب بر ارائه چارچوبها و ابزارهای عملی برای واردسازی مقاصد به عرصه اجتهاد است.
کتاب به تشریح روشهای نظاممندِ به کارگیری مقاصد شریعت در فرآیند اجتهاد میپردازد. نویسنده پس از ارائه مبانی نظری، به صورت گام به گام و با ذکر مثالهای کاربردی، روشهایی مانند «استنباط حکم بر اساس هدف»، «تخصیص و تقیید ادله با توجه به مقاصد»، «رفع تعارض ظاهری ادله با اتکا به اهداف» و «اجتهاد در موارد سکوت شرع با هدایت مقاصد» را تشریح میکند. این اثر به واکاوی رابطه میان نصوص جزئی و اهداف کلی میپردازد و تلاش دارد تا نشان دهد چگونه توجه به مقاصد میتواند اجتهاد را پویاتر و پاسخگوتر به نیازهای متغیر جامعه نماید.
نقطه قوت اصلی اثر، ساختار منسجم و رویکرد کاربردی آن در پیوند دادن نظریه مقاصد به فرآیند عملی اجتهاد است که آن را برای پژوهشگران و دانشجویان سطوح عالی فقه و اصول مفید میسازد. کتاب بیشتر برای مخاطبانی طراحی شده که با مبانی اولیه اصول فقه و مقاصد آشنا بوده و در پی تدقیق فهم روششناختی خود در این عرصه هستند. اثر حاضر گامی در مسیر نظاممندسازی نقش مقاصد در استنباط فقهی به شمار میرود.
