کتاب «انگارهکاوی در مطالعات معاصر اسلامی» با بهرهگیری از روش «انگارهکاوی» یا تاریخ انگارهها، به واکاوی مفاهیم و باورهای ریشهدار در این عرصه میپردازد. نویسنده در پی آن است که نشان دهد بسیاری از مفاهیم کلیدی در مطالعات اسلامی، بهجای آنکه بدیهی و مفروض تلقی شوند، خود دارای تاریخ و فرایند تکامل هستند و باید چگونگی شکلگیری و تحول آنها در بستر زمان مورد بررسی قرار گیرد. اهمیت این کتاب در آن است که با نگاهی دروندینی و با اتکا بر میراث غنی اسلامی، به سراغ یکی از رویکردهای مهم در مطالعات دینی معاصر رفته و امکان گفتگوی روشمند با جریانهای فکری دیگر را فراهم میآورد.
محتوای کتاب «انگارهکاوی در مطالعات معاصر اسلامی» حول محور بررسی روند شکلگیری و تحول انگارههای مهم در تاریخ تفکر اسلامی میچرخد. به بیان ساده، انگارهکاوی به دنبال پاسخ به این پرسش است که یک مفهوم یا باور مشخص (مانند انگاره «شرک» یا «نبوت») در چه شرایطی تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ظهور کرده و چگونه در طول زمان تطور یافته و معنای امروزین خود را پیدا کرده است. این رویکرد با نگاه سنتی که انگارهها را مفاهیمی ثابت و ازلی فرض میکند، تفاوت اساسی دارد و به محقق امکان میدهد تا لایههای معنایی مختلف یک مفهوم را در طول تاریخ اسلامی بازشناسی کند.
اهمیت این کتاب در آن است که با تکیه بر میراث فکری دروندینی راه را برای نقد درونگفتمانی و پرهیز از پذیرش سادهانگارانه مفاهیم فراهم میکند. این کتاب بهطور خاص برای دانشجویان و پژوهشگران رشتههای علوم قرآن و حدیث، تاریخ اسلام، کلام و اندیشه سیاسی در اسلام سودمند خواهد بود و بهعنوان منبعی الهامبخش برای پژوهشگران دینشناسی و همه کسانی که به دنبال فهم عمیقتر از سازوکار شکلگیری معارف اسلامی هستند، توصیه میشود.
