کتاب «من امام زمان را دوست دارم» از مجموعه «من اهلبیت را دوست دارم»، اثری است که با هدف آشنایی کودکان و نوجوانان با زندگی و جایگاه دوازدهمین پیشوای شیعیان تدوین شده است. نویسنده با زبانی ساده و صمیمی به روایت جنبههای مختلف حیات و غیبت میپردازد. این اثر در رده ادبیات دینی کودک قرار میگیرد. کتاب با تکیه بر منابع روایی و تاریخی، میکوشد پیوندی عاطفی میان خواننده خردسال و مفهوم انتظار برقرار کند. شهرت این مجموعه به دلیل ساختار متحد و تصویرگریهای متناسب با متن است که توانسته در لیست کتابهای منتخب برخی نهادهای ترویج کتابخوانی دینی قرار گیرد. ویژگی بارز این اثر، پرهیز از پیچیدگیهای کلامی و تمرکز بر ایجاد محبت و مودت نسبت به پیشوای غایب از نظر است.
محتوای این کتاب بر محور معرفی ابعاد مختلف شخصیت امام دوازدهم، از ولادت در سامرا تا دوران غیبت صغری و کبری، استوار است. نویسنده در بخشهای مختلف، مفاهیمی چون فلسفه غیبت، وظایف منتظران و ویژگیهای دوران ظهور را با مثالهایی ملموس برای ذهن کودک تبیین میکند. در این اثر، پرسشهای کلیدی درباره چگونگی ارتباط با امام در دوران غیبت مطرح شده و با استناد به آموزههای دینی، پاسخهایی درخور درک مخاطب ارائه میشود. تمرکز بر مفهوم «پدری مهربان» برای امام زمان، از نکات خاصی است که حس امنیت و امید را به خواننده منتقل میکند. همچنین، کتاب به جای تمرکز صرف بر وقایع تاریخی، بر جنبههای اخلاقی و رفتاری که مورد رضایت امام است تأکید میورزد. نویسنده با ترسیم سیمای ظهور به عنوان دورانی سرشار از عدالت و سرسبزی، خواننده را به تأمل درباره نقش فردی خود در فراهم کردن زمینههای صلاح و خیر در جامعه وامیدارد.
این کتاب به دلیل سبک نگارشی آموزشی و در عین حال عاطفی، مورد توجه مربیان تربیتی و والدین قرار گرفته و در نظامهای آموزشی غیررسمی مذهبی به عنوان منبع کمکی استفاده میشود. از نقاط قوت آن میتوان به انطباق محتوا با منابع اصیل شیعی و دوری از روایتهای غیرمستند اشاره کرد که اعتماد خانوادهها را جلب کرده است. مخاطب هدف اصلی این کتاب کودکان گروه سنی «ب» و «ج» هستند، اما برای بزرگسالانی که به دنبال شیوهای صحیح برای انتقال مفاهیم دینی به نسل نو میگردند نیز بسیار کاربردی است. پیام نهایی کتاب، زنده نگه داشتن یاد امام در متن زندگی روزمره و تبدیل کردن «انتظار» از یک مفهوم ایستا به یک حرکت پویا در جهت اصلاح رفتار فردی است.
