کتاب «سکوت تاسوکی» اثری است که در قالب روایت داستانی به یکی از چالشبرانگیزترین و حساسترین وقایع امنیتی و سیاسی تاریخ معاصر ایران، یعنی حادثه تروریستی منطقه تاسوکی، در استان سیستان و بلوچستان، میپردازد. این کتاب که در رده ادبیات پایداری و مستندداستانی جای میگیرد، تلاش دارد تا فراتر از گزارشهای رسمی خبری، ابعاد انسانی و عاطفی این واقعه تلخ را بازنمایی کند. نویسنده که خود سابقه فعالیتهای رسانهای و پژوهشی در حوزه مسائل استراتژیک و امنیتی را دارد، با استفاده از تکنیکهای روایی، سعی در بازسازی فضای خفقان و وحشتی دارد که در اسفند ۱۳۸۴ در جاده زاهدان به زابل حاکم شد. این اثر به دلیل حساسیت موضوعی و پرداختن به ریشههای افراطگرایی مذهبی و قومی در مرزهای شرقی، مورد توجه محققان علوم اجتماعی و فعالان حوزه امنیت ملی قرار گرفته است. ویژگی متمایز این کتاب، تلاش برای حفظ بیطرفی نسبی در توصیف وقایع و تمرکز بر جزئیات لحظاتی است که سرنوشت قربانیان را در عرض چند دقیقه برای همیشه تغییر داد.
نویسنده به کالبدشکافی ساختار فکری و عملیاتی گروهکهای تروریستی میپردازد که تحت شعارهای مذهبی، فجیعترین جنایات را مرتکب شدند. داستان حول محور شخصیتهایی شکل میگیرد که ناخواسته در میانه یک کمین جادهای گرفتار میشوند؛ جایی که سکوت بیابان با شلیک گلولهها درهم میشکند. کتاب با کالبدشکافی لایههای پنهان این رخداد، به بررسی مفاهیمی چون تعصب کور، تقابل مذهب علیه مذهب و دستاندازی قدرتهای فرامنطقهای در ایجاد ناامنی در سیستان و بلوچستان میپردازد. نویسنده با ترسیم فضای روانی حاکم بر گروگانها و تروریستها، سعی دارد ریشههای روانشناختی خشونت را واکاوی کند. برخلاف بسیاری از آثار مشابه، این متن تنها به شرح واقعه بسنده نمیکند، بلکه به پیامدهای بلندمدت این ترور بر بافت اجتماعی منطقه و شکافهای احتمالی میان پیروان مذاهب مختلف اشاره دارد و خواننده را وادار به تفکر درباره قیمت امنیت و بهای گزاف افراطگرایی در جوامع کثرتگرا میسازد.
ارزیابی نهایی این اثر نشاندهنده اهمیت آن به عنوان یک سند ادبی و تاریخی در تبیین جریانهای تکفیری شرق کشور است. منتقدان این کتاب را به دلیل استفاده از منابع میدانی و گفتگو با بازماندگان فاجعه، اثری معتبر در حوزه ادبیات استراتژیک میدانند. قدرت توصیفگری کتاب در بازسازی صحنههای جرم، جایگاه ویژهای به آن بخشیده است. این کتاب نه تنها برای علاقهمندان به تاریخ معاصر ایران و مطالعات امنیتی، بلکه برای جامعهشناسانی که بر روی پدیده رادیکالیسم کار میکنند، منبعی قابل تامل است. پیام اصلی کتاب، هشدار نسبت به فراموشی وقایعی است که امنیت پایدار را تهدید میکنند و بر ضرورت تقویت همبستگی ملی در برابر توطئههای تفرقهافکنانه تاکید دارد. مخاطب هدف این اثر، نخبگان سیاسی، دانشجویان علوم سیاسی و هر آن کسی است که به دنبال درک ریشههای ناامنی در مناطق مرزی و چگونگی مهار جریانهای خشونتطلب در بستر واقعیتهای اجتماعی است.
