کتاب «قلندریه» یک پژوهش تاریخی-اجتماعی است که به فارسی ترجمه شده و به بررسی جنبش قلندریه در امپراتوری عثمانی می‌پردازد. این اثر تاریخی به توصیف گستردهٔ گسترش یکی از جریان‌های تصوف حاشیه‌ای در دوره‌های مختلف تاریخی از قرن چهاردهم تا هفدهم میلادی می‌پردازد.
نویسنده جریان قلندریه را به‌عنوان یک پدیده اجتماعی و مذهبی بررسی می‌کند که نقشی پیچیده و چندوجهی در بافت جامعه عثمانی داشته است؛ نه‌تنها به‌عنوان یک فرقهٔ عرفانی، بلکه به‌عنوان نوعی اعتراض فرهنگی و اجتماعی در برابر تصوف رسمی و نظم سیاسی وقت. او همچنین با نگاهی جامعه‌شناختی و تاریخی، سرچشمه‌ها، آموزه‌ها، تشکیلات و تعاملات قلندریه با دیگر طریقت‌ها مانند بکتاشیه و حروفی را تحلیل می‌کند، و نشان می‌دهد که این جنبش در بسیاری موارد فراتر از یک جریان عرفانی صرف بوده و ابعاد اجتماعی برجسته‌ای داشته است.
این کتاب به‌عنوان یکی از نخستین پژوهش‌های نظام‌مند درباره قلندریه در زمینه تاریخ عثمانی شناخته می‌شود و برای پژوهشگران تاریخ، مطالعات تصوف و جامعه‌شناسی دین ارزش مرجع دارد. برخی منتقدان و خوانندگان آن را یک مدل روش‌شناختی در تاریخ‌نگاری تصوف دانسته‌اند که مسأله را بیش از آنکه اعتقادی صرف باشد، یک پدیدهٔ اجتماعی قابل تحلیل معرفی کرده است. این اثر برای مخاطبانی که به تاریخ اجتماعی اسلام، روندهای عرفانی و تعاملات فرهنگی در امپراتوری عثمانی علاقه‌مند هستند، به‌عنوان منبعی تخصصی و پژوهشی توصیه می‌شود.
