کتاب «وقتی که مادرم رفت» اثری کوتاه و تأملبرانگیز در قالب یک دفترچه خاطرات و یادداشتهای کوتاه، با متنی ساده و شخصی که تجربه مواجهه با فقدان نزدیکترین بستگان را ثبت میکند.
کتاب مجموعهای از دلنوشتهها و درسهایی است که نویسنده در روزهای نخست پس از درگذشت مادرش نوشته است. نویستده با صراحت و بیپروایی درباره تجربه شخصی خود از فقدان مادر سخن میگوید و تلاش میکند نگاهی مثبت و انسانی به مرگ، غم و مصیبت ارائه دهد. فضای کتاب نزدیک به خاطرات و تأملهای روزمره است، نه روایت داستانی، بلکه بازتاب احساسات و درسهایی است که او از مواجهه با فقدان آموخته و میخواهد این تجربه را با خوانندگان در میان بگذارد.
کتاب بهعنوان منبعی کوتاه و دلنشین میتواند به کسانی که در شرایط سخت مواجه با مصیبت هستند، آرامش و بینش تازه بدهد و برای خوانندگانی که هنوز چنین تجربهای نداشتهاند، آمادگی ذهنی و روحی برای روبهرو شدن با مرگ ایجاد کند. این اثر برای مخاطبانی که به دنبال فهم بهتر تجربه انسانی فقدان و بازتاب آن در زندگی خود هستند، خواندنی و جذاب خواهد بود.
