کتاب «مهارتهای طلبگی (جلد ۲۲): زبان دوم» در حوزه خودسازی و مهارتآموزی طلاب، با نگاهی خردمندانه به ضرورت یادگیری زبان دوم در راستای تبلیغ معارف اهلبیت(ع) تألیف شده است. این اثر در قالب بخشی از مجموعه «مهارتهای طلبگی» منتشر شده است؛ با هدف ارائه راهکارهای عملی برای طلاب در مواجهه با چالشهای زبانآموزی در عرصه جهانی. کتاب دربرگیرنده ظرفیتهای تربیتی و آموزشی حوزه علمیه است، بهگونهای که یادگیری زبان دوم را نه صرفاً مهارتی فنی، بلکه گامی اساسی در تحقق رسالت تبلیغی و فرهنگی معرفی میکند.
کتاب به تحلیل چهار رکن اصلی یادگیری زبان دوم میپردازد: تشخیص زمان مناسب برای شروع زبانآموزی، روشهای «چگونه آموختن»، راهبردهای «تقویت» مهارت و شیوههای «تثبیت» آن در حافظه و عمل طلاب. نویسنده با زبان طلبگی و نگاه تربیتی، مهارت زبان را وسیلهای برای تبلیغ مؤثر معارف میداند و تلاش میکند مبانی فکری و عملی را در کنار هم قرار دهد. در این مسیر، خواننده با مفاهیمی چون ارتباط بین شناخت دینی و توان زبانی، نقش عادات مطالعاتی منظم، و اهمیت استمرار در تمرین و تجربه واقعی روبرو میشود؛ موضوعاتی که فراتر از آموزش صرف زبان هستند و به ارتقای سطح بینش طلاب در مواجهه با فرهنگها و جوامع دیگر کمک میکند.
این اثر بیش از آنکه یک متن آموزشی در زمینه زبان باشد، یک راهنمای تربیتی برای طلاب در مسیر تبلیغ دین با ابزار زبان است. رویکرد آن تلفیقی از معنویت و تکنیکهای یادگیری است که میتواند برای طلاب حوزههای علمیه و علاقهمندان به توسعه مهارتهای فرهنگی و زبانی ارزشمند باشد. از منظر انتقادی، رویکرد کتاب بهگونهای است که مخاطبان در ابتدا با نگاهی دینی به موضوع ورود میکنند و سپس با مرحلههای عملی روبرو میشوند؛ این امر میتواند به تقویت انگیزه و جهتگیری هدفمند در مسیر آموزش زبان دوم منجر شود. از این روی، این اثر بهویژه برای طلابی که میخواهند توانایی تبلیغ جهانی معارف دین را در خود بپرورانند، بسیار مناسب است و میتواند نقش راهبردی در شکلدهی به مهارتهای زبانی و فرهنگی آنان ایفا کند.
