با توجه به وضعیت موجود که دامنه ارتباطات انسانی گسترش یافته و برقراری ارتباط و اختلاط دختر و پسر در محیط های اجتماعی اجتناب ناپذیر شده است، باید به فکر چگونگی ارتباط و مدیریت آن بود؛ نگاه افراطی و تفریطی نمی تواند پدیده روابط دختر و پسر را سامان بخشد که نتیجه اش برخورد مبتنی بر شنخت و احترام متقابل و پاسداشت حیا و عفاف به دور از اضطراب و هیجان های دوره جوانی است.
این نوشتار می کوشد نسل جوان را با محدوده رابطه دختر و پسر و بایدها و نبایدها و شیوه های مدیریت ارتباط با جنس مخالف به ساده ترین شکل آشنا سازد.
کتاب «مدیریت روابط دختر و پسر» در پنج فصل تألیف و تنظیم شده است؛ در فصل اول این اثر به مفاهیم مرتبط با موضوع این کتاب مذکور پرداخته شده است که از جمله محتوای این فصل می توان به انواع ارتباط دختر و پسر(علمی، شغلی و حرفه ای، دوستی)، انواع برخوردهای اجتماعی بین دختر و پسر، پیامد افزایش روابط دختر و پسر) اشاره کرد.
نویسنده فصل دوم این اثر را به دلایل گرایش به جنس مخالف اختصاص داده است که برخی از آنها عبارتند از: وارد شدن به سنین نوجوانی، گسترش فضای مجازی، فشار همسالان، انگیزه جنسی، وعده ازدواج، کسب شناخت برای ازدواج، اشتباهات والدین، کسب آرامش، تسهیل روابط دختر و پسر.
سومین فصل از این اثر، به راه های برقراری ارتباط دختر و پسر اشاره کرده که این راه ها اعم از ارتباط های کلامی، نگاهی، بدنی و دنیای مجازی هستند؛ در این فصل موارد جواز نگاه مرد به زن مطرح شده است.
در فصل چهارم، روابط دختر و پسر از نگاه اسلام(قرآن و روایات) مورد بررسی قرار گرفته است؛ این فصل، به گفت و گوی مردم با حضرت مریم(س)، گفت و گوی زنان با پیامبر اکرم(ص) و حضرت علی(ع) و امام صادق(ع)، گفت و گوی سلمان با حضرت فاطمه(س)، گفت و گوی حضرت سلیمان(ع) با ملکه سبا و... می پردازد.
در این فصل، روایات دالّ بر منع گفت و گوی زن و مرد نامحرم مورد بررسی قرار گرفته است. نویسنده در پایان فصل چهارم، به جمع بندی روایات نسبت به روابط دوستانه با جنس مخالف اشاره دارد که از جمله آنها می توان به توجه به خطرات ناشی از تکلم مردان با زنان، پرهیز از عشوه در سخن گفتن با مرد نامحرم، لزوم بسنده کردن به مقدار ضرورت در ارتباط گفتاری زن و... پرداخت.
در پنجمین و آخرین فصل از کتاب «مدیریت روابط دختر و پسر» تحلیل واژه عفاف، عفاف در قرآن و سنت، قلمرو عفت(در اندیشه، گفتار، رفتار،)، ره آورد عفت(آرامش روحی، سلامت جسمانی و سلامت اخلاقی و نسل، پایداری جمال و خانواده، امنیت اجتماعی و پاک نامی)، عوامل عفت پیشگی(درونی و بیرونی) و آسیب شناسی عفاف(چشم چرانی، فکر ناسالم، بی کاری، سخن گفتن با نامحرم، خلوت با نامحرم و...) مطرح می شود.
