با وجود ژرف اندیشی های بی مانند قرآن پژوهان در چهارده قرن اخیر، هنوز بسیاری از آیات این کتاب عظیم، نقاب از رخ برنداشته اند و معرکه آرا و عقاید گوناگون مفسّران و مترجمان متقدّم و معاصر باقی مانده اند؛ چنان که هر اندیشور مسلمان بسته به آموزه ها، پندارها، پیش داوری ها و تخصّص هایش، تفسیرها و توجیههای فلسفی، عرفانی، کلامی، تاریخی، دوران شناختی، جامعه شناختی یا علمی خاصی را برای آنها پیش نهاد داده که الحق، مخاطب قرآنآشنای کنجکاو و تیزبین در هیچ یک از آنها پاسخی قانع کننده و دل آرام نمی یابد؛ حال آن که قرآن کریم خود از بیان علوم، تنها بر یک ویژگی خویش بارها و بارها تأکید می کند و آن «عربی»بودن است. پس یک نگاه نو و عمیق که از چشمه علوم ادبی ـ واژه شناسی، دستور و بلاغت ـ نور گرفته، باید بتواند نورانیت زوایای بهظاهرتاریک و مبهم این دسته از آیات روشن وحی را آشکار کند.
