تک فرزندی که ارمغان تفکر فمینیستی و توطئه های سلطه جویان در بشریت است نه تنها از دیدگاه اسلامی مورد تأیید نیست بلکه به شدت مورد ذمّ واقع شده و از دیدگاه علوم اجتماعی آسیب های غیر قابل جبران را برای فرد، خانواده و جامعه ایجاد خواهد کرد. از بعد روانی تک فرزندان افرادی گوشه گیر، منزوی، بی اراده، و زودرنج هستند توجه زیاد و حساسیت های مراقبتی از اساسی ترین موانع رشد شخصیت به شمار می آید. خانوادهٔ تک فرزند نیز در زمینه های مختلف، جسمی ، عاطفی، روحی، اخلاقی و مدیریتی، دچار چالش های مختلفی می شوند. تک فرزندی که یکی از عوامل هسته ای کاهش جمعیت است در صورت شیوع می تواند بنیان جامعه را هدف قرار داده و در ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و مذهبی آسیب زا باشد. به عنوان نمونه از بین رفتن نسل، سالمندی جمعیت کاهش تولید، ضعف اقتدار، کاهش و نابودی یک امت و... ارمغان چنین پدیدهٔ شومی است.
